178 . . . . حِزْبُ اللَّهِ . . . « 1 » حسين گويد : حزب خدا كسانى هستند كه چون سخن گويند ، شگفتى آفرينند ، چون خاموش باشند ، آشكار مىكنند و چون غايب باشند ، حاضر هستند . چون بخوابند ، هشيار باشند . « و چون زبان الكن شود ، به سخن آيند » و اگر از ايشان رهايى يابد ، سبب به هم آميختگى شود پس « أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » 179 . أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ . . . « 2 » حسين در اين‌باره گويد : تا در دلهاى مؤمنين ثابت و استوار باشند و براى وقوع مناسبتها باقى بمانند . سوره حشر 180 . . . . أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ . . . « 3 » از حسين دربارهء فقراء سؤال شد ، گفت : كسانى كه در جهت خواستهء حق گام برمىدارند . سوره جمعه 181 . ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ « 4 » حسين گويد : خداوند بخشنده با بخشش خود ، بدون علت ، بخشيد . و با تفضّل ، برترى داد . منتش را فراگير كرد . ( همگانى كرد ) و نعمتهايش را بخشيد . چون فرمود : « ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ » مشيتش را قطع كرد و اسباب و علل را تحقق بخشيد ، اين از كرم و منتش بود و علل او را فرانگيرد و به ريسمانش نياويزند . قبل از آنكه امور را آشكار كند در روزگاران او را بخشيد .

--> ( 1 ) . همان ، آيه 22 ؛ اينان حزب خدايند ، آگاه باش كه حزب خدا رستگارانند . ( 2 ) . همان ، آيه 22 ؛ خدا بر دل‌هايشان رقم ايمان زده است . ( 3 ) . حشر ، آيه 8 ؛ اينان راستگويان هستند . ( 4 ) . جمعه ، آيه ، 4 ؛ اين نعمت خداست كه به هركه خواهد ارزانيش دارد و خدا را بخشايشى بزرگ است .